Geef het kind in jezelf meer ruimte

Burn-out en faalangst

Burn-out en faalangst lijken tegenwoordig steeds meer voor te komen. Waar heeft dit mee te maken?

Ik denk dat de hoge eisen van de omgeving hier een grote rol in spelen. De maatschappij is, meer dan ooit, gericht op presteren. Dit begint al vroeg. Op de kleuterschool moeten kinderen zich al bewijzen. Ze krijgen dan hun eerste CITO toetsen en moeten aan bepaalde normen voldoen. Voldoen ze hier niet aan, dan krijgen ze al snel een stempel van ADHD, autisme enzovoort opgeplakt. Er wordt steeds meer nadruk gelegd op dingen die een kind niet goed kan en steeds minder gekeken naar waar het kind wel goed in is. De prestatiemaatschappij zorgt ervoor dat er steeds meer accent gelegd wordt op de leervakken en steeds minder ruimte is voor de creatieve vakken en de vrije speeltijd. Deze ontwikkeling legt een hoge druk op het kind en de kans op het ontwikkelen van faalangst is groot.

Ook krijgen kinderen al jong veel verantwoordelijkheid opgelegd en moeten ze aan veel eisen voldoen. Een sportclub hier, een muzieklesje daar en er wordt verwacht dat ze overal de beste in worden. Wanneer ze dan tijd hebben om te spelen, gaat de tv aan, spelen ze met de spelcomputer of zitten op Facebook, Instagram of Snapchat. Ze leren al vroeg dat ze zich volwassen moeten gedragen en goed na moeten denken over de dingen die ze doen. Uitbundigheid en speelsheid wordt al snel als lastig en afwijkend gezien. Dingen vanuit het gevoel doen maakt plaats voor rationeel denken. Het kind in ons verdwijnt steeds meer en de rationele volwassene krijgt steeds meer de overhand.

Uiteraard geldt dit niet alleen voor kinderen, ook van volwassenen wordt steeds meer verwacht dat ze presteren en dat ze altijd maar actief en bereikbaar zijn. Sporten wordt als belangrijk gezien, maar dan moet je wel presteren. Op sociale media verschijnt het ene na het andere sport-resultaat en de lat wordt alsmaar hoger gelegd. Ook op gebied van werk wordt verwacht dat je steeds hogerop komt en streeft naar het bereiken van de top. De druk die we onszelf en anderen opleggen wordt steeds groter. Logisch toch dat steeds meer mensen burn-out raken?

sisters-931131_1280

Het kind meer de ruimte geven

Ik kan mij nog herinneren dat ik als kind gewoon lekker buiten mocht spelen, knutselde met lege eierdozen, kastanjes en eikels. Ik heb goede herinneringen aan de kleuterschool, waar we lekker mochten spelen met klei, verf en met een zandtafel. Internet en smartphones waren er toen nog niet. Hoe handig het internet, de smartphone en de computer ook is, wat leek het mij heerlijk om weer even, net als vroeger, onbereikbaar te zijn en lekker buiten te spelen of te knutselen. Gewoon spontaan doen wat in me opkomt, zonder afgeleid te worden door een “pling” van mijn telefoon.

Tijdens mijn vakantie heb ik aan dit verlangen toegegeven. Ik heb mijn smartphone zoveel mogelijk opzij gelegd, mijn laptop bleef uit en ik heb heerlijk met mijn dochtertje gesprongen op de trampoline, gegleden van de glijbaan, ballonnengevechten gehouden op het veld en heerlijk een middagdutje gedaan in de zon, als ik daar behoefte aan had. En wat voelde dat fijn.

Dat zette mij wel even aan het denken. Waarom doe ik dit op vakantie wel, maar gun ik mijzelf in het normale leven nauwelijks tijd lekker kind te zijn? Mijn conclusie was dat ik bang was voor wat anderen over mij zouden denken. Het was mijn rationele volwassene die mij belemmerde lekker kind te zijn. Ze verteld mij altijd precies wat ik wel en niet geacht wordt te doen en heeft altijd overal een mening over.

Wanneer ik gek door de kamer wil dansen op de muziek zegt ze: “Wat zullen de buren wel niet denken als ze dit zien”. Wanneer ik even lekker op de bank wil gaan liggen: “Wat nu als ik visite krijg. Die denken vast dat ik lui ben.” En ga zo maar door. Deze overtuigingen hebben ervoor gezorgd dat ik het kind in mij te weinig ruimte gaf. Ik moest van mezelf altijd iets nuttigs doen. Ik heb toen besloten dat ik minder naar mijn volwassene ga luisteren en meer kind-tijd in ga lassen.spelen balans kind

Inmiddels ben ik ruim een week terug van vakantie en ik heb het kind in mij meer ruimte gegeven. Ik ben lekker aan het kleuren, kijk met mijn dochtertje Maja de bij filmpjes en laat af en toe lekker de boel de boel en doe even waar ik op dat momentzin in heb. Ook geef ik mijn dochtertje meer de ruimte om kind te zijn. Zo zat ze van de week haar bakje vla leeg te likken en zat er helemaal onder. Daar waar ik normaal als volwassene gereageerd zou hebben dat ze netjes moet eten, heb ik nu lekker zitten genieten hoe zij genoot van haar vla.

Door het kind in mij meer ruimte te geven en af en toe lekker speels en uitbundig te zijn, voel ik mij veel meer in balans. En eigenlijk kost het mij nauwelijks tijd. Het zit hem juist in de kleine dingetjes.

Hoe zou jij het kind in jou meer de ruimte kunnen geven?

Myrte Duijndam Vivas Coaching

Gratis en vrijblijvende kennismaking

Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen? Neem dan contact op voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Plaats een reactie